jesteś tu: Duszpasterstwo Ministrantów > Uroczystości, święta i okresy lit.

Jedność w parafii

W Kościele, na całym świecie, można zaobserwować wiele konfliktów, rozłamów, nie tylko między wyznawcami różnych religii. Kościół powinien łączyć i gromadzić ludzi o różnych poglądach, zainteresowaniach, ale mających coś wspólnego - miłość do Boga. Jednak bardzo łatwo zaobserwować, że nawet w tak małej jednostce jaką jest parafia jest wiele rozłamów. W ciągu roku liturgicznego przeżywamy Tydzień Modlitw o jedność Chrześcijan, w czasie którego modlimy się szczególnie o pokój i pojednanie na świecie. Czy w naszych parafiach nie przydałby się także taki tydzień? Tydzień jedności, porozumienia i zrozumienia (który de facto mógłby trwać cały rok...)

Każdy kapłan jest zadowolony, gdy w "jego parafii" działa wiele ruchów odnowy, grup modlitewnych, formacyjnych itp. Jednak czy pluralizm grup nie wpływa negatywnie na całość? Nie tworzy fikcyjnej konkurencji pomiędzy uczestnikami poszczególnych ruchów?

Na pytanie o jedność nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, gdyż jest to pojęcie różnie rozumiane. Może ona dotyczyć zarówno relacji pomiędzy grupami, jak i indywidualnych kontaktów przedstawicieli poszczególnych wspólnot.

Przyjmijmy tutaj, że ta jedność jest to pewne pragnienie umożliwiające wspólne działanie, wzrost i służbę drugiemu człowiekowi (tudzież grupie). I już w tym momencie można by stwierdzić, że takiej jedności często brakuje w naszych wspólnotach parafialnych. Często inne grupy traktują się jako konkurencyjne, przed którymi należy się pokazać i z nimi rywalizować. Widoczny jest natomiast brak porozumienia, tolerancji oraz współpracy między nimi.

"Aby wszyscy stanowili jedno" (J 17, 21) - to pragnienie Chrystusa wypowiedziane w czasie Ostatniej Wieczerzy, można je więc traktować jako ostatnią wolę Pana. Powinniśmy więc starać się je wypełniać, gdyż to czyni wiarygodnym posłannictwo Jezusa. Ale jak możemy to czynić? Przede wszystkim starać się interesować sobą nawzajem poprzez przekazywanie sobie informacji (zarówno tych złych jak i dobrych, by umieć dzielić się radościami, ale także wspierać w trudnościach).

Ważna jest także osobista formacja, która powinna prowadzić do przezwyciężenia w sobie zazdrości, poczucia wyższości czy chęci konkurencji.

Na koniec powinniśmy także budować tę jedność w życiu codziennym przez np. wspólne przygotowywanie liturgii czy różnego rodzaju modlitw, ale także organizację spotkań o charakterze bardziej wspólnotowym (takich jak dyskoteki, wyjazdy, pielgrzymki do udziału, w których zaproszeni będą uczestnicy różnych grup parafialnych).

Należałoby więc zastanowić się: czy w mojej parafii panuje jedność? Jeśli tak - starajmy się ją pielęgnować. Jeśli nie - pomyślmy jakie są przyczyny jej braku i co możemy zrobić, aby to zmienić, byśmy mogli w pełni realizować swoje cele.

Ela W.

© A.D. 2003-2013 Redakcja ministranci.archidiecezja.katowice.pl