jesteś tu: Duszpasterstwo Ministrantów > Dokumenty kościoła

Slavorum apostoli (apostołowie Słowian)

Encyklika papieża Jana Pawła II o świętych: Cyrylu i Metodym, 2 czerwca 1985

Slavorum apostoliPapież napisał tą najkrótszą z encyklik swego pontyfikatu w nawiązaniu do ogłoszenia ewangelizatorów Narodów Słowiańskich; św. Cyryla, mnicha i Metodego, biskupa, patronami Europy.

Jan Paweł II pisze, iż czuje się zobowiazany wspomnieć o tych wielkich świadkach wiary, gdyż sam jest pierwszym Słowianinem wyniesionym na Stolicę Piotrową. Opisuje dzieje życia Cyryla - mnicha oraz Metodego, biskupa; ich pochodzenie (Saloniki w Grecji), drogę formacji, wreszcie mieje ewangelizacyjne wśród Słowian, wskazując na te cechy, które w sposób szczególny pomogły im nieść słowa Dobrej Nowiny. Papież stawia ich za wzór pracy misjonarskiej; ich pobożność, zapał ewangeliczny, umiejętność dostosowania prawd objawionych do mentalności i umysłowości ludów, do których szli. Uznaje ich za godny do naśladowania przykład misjonarzy, którzy budowali mosty ponad podziałami językowymi i etnicznymi. Z tych wyjątkowych względów, można apostołów Słowian nazwać nawet protagonistami ekumenizmu (pierwszymi pomysłodawcami). Stara się oni bowiem dążyć do usunięcia wszelkiego rodzaju podziałów między poszczególnymi wspólnotami, należącymi do tego samego Kościoła.

Posiadali oni wielki zmysł katolickości (powszechności) Kościoła - wiedzieli, że Ewangelia jest dla wszystkich i wszędzie powinna dotrzeć. Ewangelia bowiem nie niszczy, ani nie zubaża kultury ludów czy narodów, ale zachęca, by dobro, prawda i piękno były rozwijane w blasku rozświetlającego je światła Objawienia. Dzięki swej wielorakiej działalności Cyryl i Metody stali się także twórcami języka (tzw. cyrylica), a przez to i kultury większości Słowian. Tym samym położyli podwaliny pod to, co dziś nazywamy inkulturacją w głoszeniu Ewangelii. Działalność misjonarska apostołów Słowian stanowi wkład w tworzenie się wspólnych korzeni Europy, o czym nie mogą zapominać ci, którzy zmierzają do wprowadzenia "nowej jedności" na naszym kontynencie.

Jan Paweł II zaznacza, iż święci Słowianie mogą patronować wszelkim wysiłkom zmierzającym do odnowy ujedności Kościoła Zachodniego i Wschodniego (jedności pojmowanej jednak nie jako wchłonięcie czy wzajemne połączenie się). Być chrześcijaninem dziś - pisze Ojciec Święty - to być twórcą jedności w Kościele i społeczeństwie poprzez otwartość ducha ku braciom, gotowość współpracy na drodze wymiany dóbr kulturalnych i duchowych oraz wzajemne zrozumienie.

W zakończeniu tej encykliki Jan Paweł II zwraca się w ufnej modlitwie do Boga w Trójcy Świętej Jedynego (encyklika datowana jest na uroczystość Trójcy Przenajświętszej), by zachował On dziedzictwo braci z Salonik, by błogosławił narodom słowiańskim, i wreszcie; aby za wstawiennictwem św. Cyryla i Metodego, obdarowywał nasz kontynent łaską jedności oraz braterskiej wspólnoty. Ojciec Święty, papież Słowianin, wyraża Bogu wdzięczność za powołanie przez tych świętych apostołów ludów słowiańskich do wspólnoty narodów chrześcijańskich.

Piotr Lewandowski

© A.D. 2003-2013 Redakcja ministranci.archidiecezja.katowice.pl